hoge borsten

Ik heb op deze plek al eens verslag gedaan van mijn verzet tegen de medewerkerskaart die mijn werkgever voor mij heeft laten maken. Inmiddels is mijn werk zonder die medewerkerskaart onmogelijk. Dankzij mijn medewerkerskaart kan ik printen en kopiëren, koffie, thee en chocolademelk aan een automaat onttrekken, boeken lenen in de bibliotheek, post uit mijn postvak halen, lokalen vergrendelen en ontgrendelen, de docentenwerkkamer betreden en mij legitimeren. Op een andere manier kan dat allemaal niet. Dat maakt het uitoefenen van mijn vak behoorlijk uitdagend, als ik besluit om mijn principiële bezwaar tegen de medewerkerskaart toch weer te activeren.

Gisteren werd ik aangesproken door een slanke jonge vrouw, met hoge borsten en high heels die, terwijl zij haar lange wimpers liet golven, aan mij vroeg: 'Meneer, kunt u dat lokaal voor mij openmaken? Mijn spullen liggen nog binnen.' En daar stond inderdaad, in een lokaal waar mijn medewerkerskaart toegang toe gaf, een opengeklapte laptop en daar lag een lederen kledingstuk, in een prop, waardoor ik de sekse van het leer niet kon vaststellen.

Dit is een nieuwe situatie, waar ik niet meteen een pasklare reactie voor had. Nieuw: die wimpers en die hakken en die borsten in mijn masculiene werkomgeving. Nieuw ook dat alle wanden hier opeens van glas zijn, waardoor al mijn handelingen door tientallen ogen worden gadegeslagen, maar waardoor ook alle achtergelaten laptops voor iedereen zichtbaar onbeheerd liggen te zijn. Mijn passende antwoord had moeten zijn (wat een ongezellig antwoord): 'Mag ik je medewerkerskaart even zien?'

omdat ik het niet wil

Eerder meldde ik hier al dat ik niet wil meewerken aan een HvA-pas met mijn portret erop. Een HvA-pas is een plastic kaart die met magnetisme en elektronica koffieautomaten, toegangsdeuren en kopieermachines in werking kan stellen. Bovendien kan ik er boeken en meer mee lenen van de HvA-bibliotheek. Ik kan hier heel redelijk functioneren zonder koffie, toegang en kopieën, dus totnogtoe had mijn weigeringsactie geen negatieve gevolgen voor mij.

Inderdaad, ik kan mij niet legitimeren met de HvA-pas bij de HvA, maar ik kan me (tenminste, dat zou moeten kunnen, als ik 'm niet thuis laat liggen) legitimeren met mijn van staatswege verstrekte legitimatiebewijs. Niemand vraagt me ooit me te legitimeren. Gelukkig, want ik zou dat tamelijk mal vinden, als mijn collega's om mijn legitimatie gingen vragen.

Na de meivakantie - dat is over dik een week - zullen de sloten van alle docentenkamers hier vervangen zijn door sloten die alleen te openen zijn met de HvA-pas. Na de meivakantie kan ik dus mijn kamer niet meer in. Intussen lijkt het alsof ik argumenten moet verzinnen waarom ik niet met mijn fotoportret op die pas wil. Maar ik vind eigenlijk dat de HvA eerst argumenten moet geven waarom ik wel met mijn fotoportret op de HvA-pas moet, terwijl dat eerst blijkbaar niet hoefde. En mijn belangrijkste argument blijft toch: omdat ik het niet wil.