Te voet versteken vind ik het moeilijkste, omdat ik, als ik vanaf het trottoir de weg bespied, de auto die bijna mijn linkeroor binnenrijdt daar helemaal niet verwacht had. Maar loom meemeanderen met de Engelse auto's op 40 miles/hour ging meteen vanaf de boot volkomen natuurlijk.
Dat rechts de kant is waar ik rijd zit zo verankerd in mijn richtingsgevoel, dat ik consequent per ongeluk aan de kaartlezer naast me vroeg: volgende links, toch? als ik bedoelde: die kant waar de auto's niet rijden, en dat is in Engeland uiteraard rechts. In Engeland was ik enkele dagen linkshandig.
