van tegen de drie

Vermoedelijk zal ik de rest van mijn leven een bril dragen. Waarschijnlijk was dat niet nodig geweest als ik mijn ogen anders behandeld had dan ik totnogtoe gedaan heb: ik had meer moeten willen rondkijken, meer moeten willen zien wat in de echte wereld te zien is en ik had erop moeten vertrouwen dat vermoeide ogen kunnen herstellen, ook als het onscherp is. Een bril, zeker eentje die inmiddels de sterkte heeft van die van mij (gemiddeld min zes met een cilinder van tegen de drie) is een fuik waaruit niet te ontsnappen is.

Enkele maanden geleden heb ik voor het laatst in mijn leven een nieuw recept laten maken bij een opticien: gemiddeld min zes met een cilinder van tegen de drie. Dat was hier en daar meer dan twee dioptrie meer dan de bril die ik droeg, en ik besloot het advies te volgen. Ik besloot ook om nou eens niet mijn bril opzettelijk een hele dioptrie te zwak te laten maken, maar slechts een halve dioptrie, ondanks dat ik schele hoofdpijn kreeg van alle blaadjes en metselwerk dat mijn gezichtsveld in gesmeten werd.

Het is nu nu, dus enkele maanden nadien en ik zie met bril op weer even slecht als met mijn vorige bril. Ik zie de blaadjes en het metselwerk niet meer. Ik zie het zoals ik het wil zien: onverantwoord onscherp. Maar ik kijk wel door een lollig montuur, dankzij mijn nieuwe hobby: met een vijl van een goedkoop Hans-Andersmontuur iets maken dat - volgens mij dan - precies bij mijn hoofd past.

pyjamajasje

Sinds ongeveer een jaar kan Jakob goed om gaan met geluiden, die hij eerst niet kon verdragen. Blaffende honden, huilende baby's en ook het voor ons onhoorbare waardoor hij vroeger opeens zijn handen voor zijn oren sloeg. Misschien is hij een beetje doof geworden. Hij heeft geen last meer van de baby's en de honden en het voor ons onhoorbare. Sinds hij dáár geen last meer van heeft, is gebleken hoe slecht hij de dingen ziet. Hij vindt het erg moeilijk om op plaatjes (tweedimensionaal dus) driedimensionale voorwerpen te herkennen. Bijvoorbeeld.

We hebben Jakobs ogen laten meten, door een oogarts. De oogarts deed dat met meetdruppeltjes, ik ben vergeten waarom. De meetdruppeltjes vertelden dat Jakob op beide ogen +0,75 dioptrie heeft, en hier een daar een cilinder. De oogarts zei erbij dat alle kinderen van negen +0,75 dioptrie hebben. Wat moet ik hier nu mee? Heeft Jakobs moeilijke zicht nou wel of niet iets met die +0,75 dioptrie te maken?

Gisteren hebben Jakob en ik onze nieuwe brillen opgehaald (ik heb in een moeite door voor mezelf ook een nieuwe bril gekocht). Jakob is nu aan het oefenen met zijn bril. Als hij wakker wordt zet hij hem meteen op. Hij vraagt: 'hoe moet het pyjamajasje nou uit, met een bril op?'