Pim vond onze wandeling grappig, en, zoals dat hoort bij een collegevoorzitter, hij had niet zo erg veel te doen, dus hij noodde ons in de luie stoelen en liet ons praten. Voor ik er erg in had, had ik mijn directe baas en de directe baas van mijn directe baas van van alles en nog wat beticht, terwijl collegevoorzitter Pim vriendelijk lachend belangstellend bleef knikken. Kort na dit opwindende incident werd ik bij mijn baas uitgenodigd, en later ook nog bij de baas van mijn baas. Die ontmoetingen waren ook opwindend, maar op een heel andere manier. Mijn directe baas had kort daarna een andere baan, en nog een jaar later was hij opeens dood. Dat was allemaal niet precies mijn bedoeling.
Vandaag heb ik besloten dat het beter voor mij en waarschijnlijk ook voor mijn domein is als de huidige baas (genaamd de domeinvoorzitter) ophoudt domeinvoorzitter te zijn. Deze domeinvoorzitter heeft al dik tien, misschien wel twintig jaar gedomeinvoorzitterd, en het zijn vooral de verveling, de saaiheid en de routine die maakt dat het beter is als er een nieuwe domeinvoorzitter komt. Mijn actie Gerard, bedankt en tot ziens gaat hiermee officieel van start.
