Maneki Neko

Op pagina 22 van de Volkskrant van 2 en 3 november opent met en stukje dat echt hard-core economie is, van het type dat ik normaal gesproken oversla wegens het zal allemaal wel. Maar zo makkelijk laat ik me niet afschepen door - alweer - Peter de Waard met Druk op ECB om rente verder te verlagen. Ik heb het stukje nu twee keer gelezen, maar wie die druk nou uitoefent op wie, dat is mij niet duidelijk. De Europese rente staat nu op 0,5%, wat bijzonder laag is, en om een of andere economische reden kan rente alleen in stappen van 0,25% verlaagd worden, waardoor we nog maar twee stappen van de 0% verwijderd zijn. (Ik had weleens begrepen dat dat nou halal lenen was, maar volgens de Volkskrant is dat dat het rentewapen helemaal bot geworden is.) Het is een beetje macho, die economie-pagina. Een maand geleden was de rente nog alarmerend hoog. Duh.

Is dit de druk: dat de Amerikaanse minister van financiën Jack Lew wil dat de Duitse overheid meer schulden maakt en de lonen meer laat stijgen, maar dat de Duitsers zeggen: kijk naar je eigen!? Druk? Is hier sprake van druk? En is hier sprake van druk om de rente te laten dalen? Ik ben geen econoom, dus ik begrijp deze geheimtaal niet.

Er wordt in een stukje zoveel economische theorie, die blijkbaar bekend verondersteld wordt, gelanceerd dat het me duizelt. Is dat bijvoorbeeld zo, dat consumenten aankopen uitstellen omdat het geld meer waard wordt? Ik stel mijn aankopen nooit uit om die reden, maar bijvoorbeeld wel omdat hetgeen vervangen moet worden nog niet kapot is. En er is een gevaar dat de economie - zoals in Japan al twee decennia - totaal stagneert. Stagnatie, twintig jaar; nou en?

on-Volkskrantiaans

De manier waarop ik de Volkskrant van 2 en 3 november behandel, is alsof het een tijdschrift is, en niet een stapeltje papier dan na één dag zijn waarde verloren heeft. Misschien is het een dom idee van de Volkrant, om een weekendkrant te willen zijn en dan het meest krantige gedeelte, dat ik nu aan het lezen ben, niet als een tijdschrift aan elkaar te nieten. Het stapeltje papier is uit elkaar gevallen, en wat ik over heb is pagina 21 t/m 28. Door een grappige redactiesom, die uit het huiswerk afkomstig zou kunnen zijn dat Lucie van haar school moet maken, weet ik dat de pagina's die ik kwijt ben pagina's 1 t/m 20 en pagina's 29 t/m 48 zijn. Ik hoop dat ik ze terugvind als het tijd wordt om die te recenseren.

Op pagina 21 begint de economieafdeling van de Volkskrant, en op pagina 28 is die nog steeds niet afgelopen. Dat betekent dat de Volkskrant meer pagina's van de krant (ik heb het niet over al die tijdschriften die bij een weekend-Volkskrant worden bij geleverd) besteedt aan economie dan aan buitenlands nieuws en helemaal meer dan aan binnenlands nieuws.

Ik vind dat raar en on-Volkskrantiaans. Mijn beeld van de Volkskrant is dat het een krant is voor leraren en andere beetje nurkse ambtenaren. Mensen in loondienst van de overheid, die economie niet begrijpen en het verachten. Mensen die te grommerig zijn en te weinig illusies hebben om Trouw te willen lezen, dat zich, net als D66, openlijk profileert als een onderwijskrant. En natuurlijk, over economie kun je ook grommerig en zonder illusies schrijven, zoals columnist Peter de Waard op pagina 21 laat zien, maar die grommerigheid wordt meteen teniet gedaan door raadselachtige econometriepijlen (AEX, AMX, EURO, OLIE en RENTE) boven een heel glamoereuze foto van de Burj Khalifa in Dubai.

economie

Toen ik voor natuurkundeleraar studeerde plaagde ik mijn atronomie-docent door zijn vak steeds astrologie te noemen. Hij hield niet van astrologie. Ik weet niet of hij zich serieus in astrologie verdiept had, maar hij vond het onwetenschappelijk en daarom verwerpelijk.

Wat ik van astrologie begrepen heb, is dat het een, met goede bedoelingen opgezet, systeem is van empirische data. Bijvoorbeeld: mensen die januari geboren zijn, zijn vaak ijverig (zoals ik). Junimensen zijn fantasierijk. Septemberders zijn nauwkeurig, aprillers zijn goed gehecht. En astrologie is veel subtieler dan ik hier weergeef, uiteraard.

Ik ben verbaasd dat ik astronomen en andere beta's die veel vertrouwen hebben in de wetenschap, nooit hoor protesteren tegen economie, als vak. Dat is toch ook een systeem van empirische data. Of er goede bedoelingen waren bij de opzet ervan weet ik niet. Soms is er een econoom op televisie, die iets beweert over de crisis, en over de oplossing daarvan. Ik zou daar dan liever en astroloog zien.